BAMAKO
Ik had niet verwacht dat ik op dit moment nog in Bamako zou zijn. Omdat Bamako niet mooi is, en zich er zeker niet voor leent om uren doorheen te lopen. De smog is vreselijk vooral tijdens het spitsuur. Overal is lawaai en toch ben ik hier nog. Ik vraag mezelf regelmatig af wat ik hier doe, en dan kan ik niet altijd een concreet antwoord vinden. Maar er zijn een aantal dingen die ik op een rijtje kan zetten:
Ik heb in het allergrootste en duurste Hotel van Bamako gespeeld.
Ik heb voor Toumani Diabate gezongen ( zoek hem maar op )
Ik ben op de koffie geweest bij Habib Koite
Ik heb heel veel muziekanten ontmoet en zelfs de percurssionist van Bassekou Kouyate wil wel
met mij samen werken.
Voel je de 'maar' al?
Maar... Ik heb nog geen nummers geschreven waar ik een euforisch gevoel van krijg. Ik heb zeker met andere muziekanten samen gespeeld maar en zijn nog geen concrete dingen uitgekomen.
Kortom, ik ben harstikke ongeduldig.Het tempo van Afrika is heel anders dan in Nederland en de cultuur is ook totaal anders. Er zijn dagelijks zoveel indrukken die ik krijg dan ik soms heel veel slaap. Ik schrijf mijn gedachten. avonturen en gevoelens op. Ik heb een paar Nederlandse mensen ontmoet waar ik mee kan sparren af en toe en dat ik erg prettig. Ik begin me een beetje te realiseren dat mijn plan om een album te gaan schrijven in Afrika best wel een grote uitdaging is. Maar dat hadden jullie vast al eerder door dan ik haha. Ondanks alles vind ik het geweldig om hier te zijn.
Optreden met Toumani Diabate
Optreden in het Lybia Hotel
Ik vind het leven hier hard, open en confronterend, en ontzettend mooi. Ik heb nog nooit zo 'in' het moment geleefd als hier in Afrika. Waar wij 8 mindfullness cursussen en 3 yogatrainingen voor nodig zijn, hebben ze hier al lang in de gaten. Omdat de werkelijkheid heel nauw verbonden is met het geloof: Als god het wil dan gebeurd het wel. En dan is zeker niet een slap excuus om te laat te komen dat is hoe de werkelijkheid is. En ik vind het heerlijk, want er zijn hier zo veel bijzondere dingen gebeurd. En die had ik nooit kunnen bedenken. Daarnaast zijn er ook veel dingen die ik niet begrijp. Ik zie ook veel armoede en maak veel cultuurverschillen mee. En mijn Frans was niet zo goed waardoor de communicatie heel stroef verliep, maar elke dag leer ik weer meer.
Voorlopig blijf ik hier nog even plakken, ik ga volgende week op bezoek bij het conservatorium en een muziekschool om te kijken of ik met studenten kan samenwerken. Tot zover. Later meer!
Salut! Dina
De eerste foto's
Samen spelen met Zakaria Bahji in Senegal
Op de kora spelen voor het eerst bij Souleymane Dembele thuis in Bamako (Mali)
J'arrive a AFRIKA
Ja! Ik ben er! Ena.s. Donderdag ben ik er al 4 weken…. Pffff de tijd gaat echt heel erg snel
Ik probeer zoveelmogelijk nuttige en interessante dingen te vertellen.
Het leven inAfrika is heel erg anders en daar heb ik me dus ook op moeten aanpassen. Ik bende laatste weken echt druk geweest, terwijl ik het voor Nederlandse begrippenrustig zou hebben.
Het klimaat, demiddelen, en cultuurverschillen zorgen ervoor dat ik alles in een ander perspectiefmoet zien en in een ander ritme te werkt moet gaan.
Mijn eerste tweeweken in Senegal heb ik gebruikt om te wennen aan het land. Na een paar dagenDakar ben ik vertrokken naar Gambia om daar een vriend uit Nederland tebezoeken. Ik ben opgehaald door Zakaria, een contact via via die in Abene(Senegal) woont. Met z’n drieën zijn we vervolgens naar Abene gereisd om daarnaar een festival te gaan. Het festival duurde 1 week er waren heel veelmuziekgroepen, dans, percussie, bands en theater. Het niveau was hoog. Er was 1artiest uit Dakar die me erg aansprak, ik had zijn CD gehoord in het locale internetcaféen toen ik aan een jongenman vroeg wie die zanger van de CD was, bleek hethemzelf te zijn. Zijn naam is Paco Diaz. We hebben contactgegevens met elkaaruitgewisseld en ik hoop hem weer te ontmoeten in Dakar. Hij is erg enthousiastom met mij te werken.
Na het festivalben ik vertrokken naar Bamako. Ik kon logeren bij de neef van Zou. Souleymaneis zijn naam. Hij is een instrumentenbouwer, percussionist en kora speler.
Ik kwam s’avondsaan in Bamako en daarna zijn we naar zijn huis gereden. Hij woont samen met nog2 families in een compound. Op deze plek heb ik mijn grootste cultuurshock beleefd.
Het is in Afrikanormaal dat je eigenlijk nooit alleen bent. In de buurt waar ik zat werd ik alseen soort beroemdheid onthaald. Alle vrienden van Souleymane werden aan mijgeïntroduceerd en ze bespelen allemaal een instrument. Iedereen wilde met mesamen spelen het liefst zoveel mogelijk. Als we naar de stad gingen werd ik aaniedereen voorgesteld, ik heb veel handjes geschud. Het koste mij veel energieen ik had geen ruimte voor mezelf want elke dag, de hele dag door zat het huisvol met mensen. En er werd vooral de locale taal (Bamara) gesproken. Mijn Fransis behoorlijk beperkt dus ik kon mij niet goed uitten. Ik was snotverkouden enmijn stem was op een gegeven moment bijna helemaal weg. Ik sliep heel veel wantik was continu moe. Op andere momenten was het weer erg gezellig en ik kon hetgoed vinden met Souleymane die echt zijn best deed om mij het naar mijn zin temaken, maar voor hem was het lastig om mij te begrijpen. En dan loop je dustegen cultuurverschillen aan.
Mijn idee was omna mijn aankomst vrij snel te vertrekken naar Festival ou Desert, maar door deomstandigheden kon ik helaas niet gaan.
Eergisteren benik naar een andere plek gegaan om uit te rusten van deze intensieve week.
Ik heb wederomveel geslapen en ik heb weer veel mensen leren kennen die mij weer verderhelpen. Deze week ga ik een bezoek brengen aan het conservatorium en vanmiddagontmoet ik een aantal artiesten die op het festival gespeeld hebben. Ik hebinmiddels 2 nummers geschreven en ik hoop de komende tijd, muzikanten te vindendie beter aansluiten op mijn muziek.
Het gaat goed en ik ben redelijk gewend inmiddels, ik voel me ondanks de cultuurshock mij heel erg prettig hier: Ik voel me heel erg veilig en de mensen zijn erg aardig en gezellig. Deze week zal ik nog in Bamako zijn, daarna zal ik vertrekken naar Segou.
De hartelijke groeten uit Bamako
Ik ga naar Afrika: Iets doen waarvan je dacht dat je het niet zou dur...
Ik ga naar Afrika: Iets doen waarvan je dacht dat je het niet zou dur...: Morgenochtend om half acht sta ik samen met mijn 2 vriendinnen, lon en lot te koukleumen op het station in Zwolle. Om vervolgens de trein na...
Iets doen waarvan je dacht dat je het niet zou durven
Morgenochtend om half acht sta ik samen met mijn 2 vriendinnen, lon en lot te koukleumen op het station in Zwolle. Om vervolgens de trein naar Schiphol te nemen en mij uit te zwaaien.
Ik heb er zo ontzettend veel zin in!!! Ik kan niet wachten. Vandaag nog even de laatste dingen regelen en dan ben ik er helemaal klaar voor.
Afgelopen Zondag hebben we met Dina Drinks Tea het voorlopige laatste optreden het had in het Mooie Benjamin, een lunchroom in Haarlem. Het was een heel mooi en intiem concert. Een hele mooie afsluiter!
Ook heb ik de afgelopen weken wat media aandacht gehad:
Afspelen vanaf 21 minuten:
http://www.rtvoost.nl/radio/default.aspx?uid=229808
http://www.weblogzwolle.nl/content/view/27001/1/
Super leuk!
Daarnaast heeft Maud een heel mooi filmpje gemaakt. Het was na aanleiding van Sinterklaas, wat we met Dina Drinks Tea aan het vieren waren. We moesten voor elkaar een muzikaal gedicht schrijven en dit is wat ze heeft gemaakt:
De afgelopen weken waren heel erg boeiend, er is heel veel gebeurd en er zijn zoveel mooie ontwikkelingen geweest. Ik ben super dankbaar voor alle hulp en steun die ik tot nu toe heb gehad. Ik heb echt het gevoel dat ik er klaar voor ben en ik heb er heel veel zin in! Een jaar geleden had ik een gesprek met mijn zang-docente, ze zei dat ik zeker naar Afrika moest gaan. Op dat moment durfde ik echt niet. Ik zag heel veel beren op de weg. Nu zit ik achter mijn laptop te schrijven over Afrika en morgen vlieg ik er naar toe. Gek, leuk en bijzonder hoe dingen kunnen lopen. Mijn blog gaat gewoon door, dus ik zal jullie op de hoogte blijven houden van mijn ontwikkelingen. Ik vind het altijd leuk om mailtjes te krijgen, ik weet alleen niet precies wanneer ik ze kan beantwoorden.
Yiiiihhaaaaaa
Liefs Dina
P.S. Ik heb na aanleiding van de vorig blog heel veel 2e hands snaren gekregen van het Speeltuygh uit Zwolle. Superrrrrr
Kun jij me helpen?
Vandaag ga ik proef-pakken. Dit betekend dat ik de spullen die ik wil meenemen in mijn backpack stop en kijk hoeveel ruimte er over is en of het een beetje te tillen is.
Ik heb een gitaar gevonden!
Ik had een travel gitaar kunnen bestellen via internet, maar dan heb ik dus geen idee hoe het klinkt, en nu hebben we nog wat tijd om elkaar te leren kennen. Ik ga dus vanmiddag ook uitzoeken hoe ik de gitaar aan mijn backpack kan vastmaken.
Als ik kijk naar mijn lijstje dat kan ik steeds meer dingen afstrepen en dat geeft een goed gevoel!
Ik vind het ook heel leuk om te zien dat er steeds meer mensen zijn die mijn blog lezen. Bedankt voor je interesse en betrokkenheid!
Er staan nog een aantal dingen op mijn lijstje en ik bedacht me net dat er misschien wel lezers zijn die me hier mee kunnen/willen helpen.
Mijn idee is namelijk om oude (2e hands) snaren te verzamelen, die tip kreeg ik van Zou. Snaren zijn moeilijk verkrijgbaar in Afrika en ze zijn vaak ook kostbaar. Daarom wil ik graag snaren meenemen. Ik heb helaas geen tijd meer om ze op te halen, dus als je wilt mag je ze opsturen of even langskomen. Mail me even voor het adres.
Ik heb al eerder de naam Raph Schouten genoemd, ik sprak hem vandaag aan de telefoon en ik mag van hem een opname/film-apparaat lenen! Echt super want dit betekend dat ik echt goede geluidsopnames kan maken en ook nog kan filmen! Het idee is dat ik op SD-kaartjes al mijn materiaal ga opslaan. De tip van Raph was om kleine formaten te gebruiken zodat ik steeds mijn materiaal kan bewaren. Als alles op 1 grote kaart staat loop ik meer risico om het kwijt te raken.
Mijn vraag ik of er misschien mensen zijn die hun 2/4 of 6 giga kaartje aan mij willen uitlenen/geven (altijd doen wat goed voelt) zodat ik dit systeem kan toepassen. Alle hulp is welkom, en wederom geldt net als voor de snaren, graag opsturen of meenemen als je me ziet.
Zaterdagavond 17 December gaan we met een paar mensen een hapje eten in Eureka (in Zwolle), als je mee wilt eten, ben je van harte welkom, je moet wel zelf reserveren. Vanaf een uurtje of 20.00 uur. Als je niet mee-eet dan kun je ook daarna aanschuiven voor een drankje.
Nog 2 weken! :-)
Liefs Dina
Lijstjes
Nog 3 weken en dan vlieg ik naar Dakar. Ik leef tegenwoordig alleen nog maar op lijstjes. Er is zoveel te regelen dat ik het niet allemaal kan onthouden, laat staan afspraken. Maar het lijstje wordt wel steeds kleiner.
Vorige week Donderdag ben ik uitgenodigd door Peter Schoof van RTV Oost om wat te vertellen over mijn Afrika reis in zijn radio programma Kunst Kwartier (het duurt een half uur trouwens ;-)).
Check hier de radioshow:
Vorige week Zaterdag heb ik Habib Koite, Zoumana Diarra, Dramane Diarra, en Mousse Pathe M'Baye weer ontmoet. Het was erg leuk om ze allemaal weer te zien en ik werd met open armen ontvangen.
Ik wilde met Habib praten over wat de mogelijkheden waren betreft studio's in Bamako en een producer die mij kan helpen. Inmiddels ben ik een aantal namen rijker en hopelijk kunnen die mensen mij daar verder helpen. Er valt nog genoeg uit te zoeken wat dat betreft.
Het enige wat ik nog echt moet doen, is een gitaar(tje) kopen. Helaas kan ik alleen een travelguitar bestellen via internet en dan weet ik dus niet hoe het klinkt. Ik ga even kijken naar een 3/4 kwart gitaar. Als het niet teveel gedoe is, dan neem ik die mee.
Het is fantastisch om te merken hoeveel mensen je willen helpen als je met een concreet doel bezig bent.
Ik krijg vanuit Dina Drinks Tea veel steun, Maud heeft gisteren foto's van mij gemaakt die ik kan gebruiken voor de website en andere promotionele doeleinden, Patrick is met een website bezig en als ik weg bent dan gaat het collectief gewoon door! Super!
Daarnaast krijg ik ook hulp van Raph Schouten, hij is journalist en we hebben elkaar ontmoet tijdens Into The Great Wide Open. Hij heeft een biografie geschreven en helpt mij met het uitdenken van mijn ideeën.
Dus alles begint zo langzamerhand op z'n plek te vallen. Ik weet dat ik straks goed voorbereid ben en dat ik vanaf dat moment kan ontspannen. Dit geeft me een goed gevoel. Vanaf daar ga ik het allemaal meemaken.
Spannend!
Als iemand nog tips heeft, of vragen?
Mail me via: dinapopma@hotmail.com
Groetjes Dina
De Sahara
Voor dat ik het in de gaten heb is het alweer Zaterdag...
Deze week heb ik mijn visum aangevraagd voor Mali. Ik ben definitief aangenomen als vrijwilliger op het Festival au Desert. http://www.festival-au-desert.org/ Het is een festival in de Sahara, in de buurt van Timboektoe. Het is een heel bijzonder festival waar muziek, ontmoeting en samenzijn centraal staan. Als ik de filmpjes kijk die op de site kijk, dan ontstaat er een kriebel in mijn buik. Het lijkt me zo gaaf om daar te zijn, laat staan de reis er naar toe al! Het lijkt me, de perfecte start voor 2012.
Alle grote West-Afrikaanse artiesten en muzikanten hebben hier gestaan en inmiddels trekt dit festival bezoekers over de hele wereld aan. Een week lang mag ik meehelpen aan de opbouw van dit festival, maar vooral de mogelijkheid om te netwerken is voor mij erg belangrijk. En ik zal mijn uiterste best doen om ergens in het programma een plekje te krijgen.
Er zijn al veel dingen die ik kon doorstrepen op mijn 'to do' lijstje, maar het enige wat ik nog echt nodig ben is een travel-guitar. Ik heb ook gekeken naar 3/4 gitaren, maar misschien nog net iets te groot. Omdat ik een backpack draag wil ik het gitaar toch klein houden. Daarnaast ga ik in Bamako (de hoofdstad van Mali) bij een instrumentenbouwer logeren. Je kunt je voorstellen dat de kans groot is dat ik iets moois laat maken. Het lijkt me erg bijzonder om een mooie Kora te laten maken. Ik vind het zo'n mooi instrument en ik wil het graag daar leren bespelen.
Nog 5 weken en dan vertrek ik naar Dakar. De tijd gaat nu in eens heel erg snel.
Ik ben met leden van het collectief Dina Drinks Tea ook druk bezig met een eigen website en foto's. Hopelijk lukt het nog allemaal voor Afrika om het af te krijgen.
Als je vragen hebt of je wilt meer weten, schroom niet om contact met mij op te nemen via: dinapopma@hotmail.com
Nog 7 weken
3 November heb ik alle muzikanten en artiesten die meespelen met The Five Great Guitars ontmoet. En dat was erg leuk. Er hing een hele fijne sfeer toen ik backstage mee kon eten met Zou, Habib, Dramane en Mousse. Ik waande mij als het ware al in Afrika. Ik had chocolaatjes meegenomen en ik heb mijn cd's uitgedeeld. Het was erg leuk om deze mensen te ontmoeten, ik ga nog een keer naar het concert om nog verder te praten met Habib, Zou, Jan, Dramane en Mousse. Er zijn nog een aantal dingen die ik wil bespreken zoals, wat is een goede studio? welke producer is geschikt? zijn er nog meer muzikanten en/of artiesten die interessant zijn om te ontmoeten?
Zoumana Diarra en ik
The Five Great Guitars
Inmiddels ben ik nieuwe nummers aan het schrijven, deze neem ik mee naar Afrika om verder uit te werken.
Mijn plan in Senegal was nog niet helemaal duidelijk, maar mijn idee is om eerst daar even rustig te landen en vervolgens een mooi gebied op te zoeken om tot rust te komen en te schrijven. Ik ben ongeveer anderhalve week in Senegal en dan vertrek ik al naar Bamako (Mali). Daar ga ik logeren bij de neef van Zou, hij is instrumentenmaker. Na een paar dagen vertrek ik naar Timboektoe. Vanuit daar reis ik verder de Savanne in, en daar verblijf ik dan ongeveer een week. Ik ga daar ondersteunen bij Festival au Desert. Dit is een jaarlijks festival waar alle grote namen van West-Afrika optreden. Ik hoop daar ook te kunnen spelen, en ik zal zeker veel mensen gaan ontmoeten.
Tot zover mijn update!
Groetjes Dina
Keuzes maken
Ik heb besloten om naar Bamako te reizen per vliegtuig omdat de trein wel/niet rijdt en ook niet veilig genoeg is. . Ik blijf tot 4 Januari in Dakar en dan vertrek ik naar Bamako. Via via heb ik wat contacten aangeboden gekregen waar ik terecht kan, en ik ben ook bezig om contact te krijgen met Leoni Jansen. Zij heeft veel projecten gedaan in Senegal en wellicht dat daar nog iets uitkomt. Alles blijft in ontwikkeling.
Inmiddels ben ik verzekerd van een slaapplek bij de familie van Bassekou Kouyate (weer een goed vriend van Zou) en super muzikant, en ik ben aangenomen als vrijwilliger bij het Festival ou Desert. Een festival in de Savanne om precies te zijn. Dit festival biedt mij weer nieuwe contacten en mogelijkheden. Ik ga proberen om tijdens dit festival op te treden. In Februari is er een festival in Segou, daar ga ik ook heen, en ook daar probeer ik een optreden te geven. En het zou helemaal te gek zijn om dit al te doen met een aantal muzikanten.
Mocht je het doel even missen van dit alles:
Ik ga naar West-Afrika om een solo album te schrijven. In dit proces ga ik samenwerkingen aan met West-Afrikaanse muzikanten. Ik wil namelijk de West-Afrikaanse muziek/instumenten in mijn nummers verwerken. Ik wil me als artiest verder ontwikkelen en uit mijn eigen kaders stappen. En dus letter uit mijn Nederlandse kader stappen en in een West-Afrikaans kader stappen. Er zijn een aantal dingen die mij interesseren. Bijvoorbeeld de vrijheid waarmee muziek gemaakt wordt, en ik zie geen onzekerheid over het talent wat de mensen daar hebben. En ik wil weten of dat klopt. Wordt die vrijheid ook ervaren? En zijn er gesprekken onderling over je onzekerheden?
Ik wil mijn album daar ook op gaan nemen. In ieder geval de nummers waarin er Afrikaanse instrumenten gebruikt worden.
Ik ga ook geluiden verzamelen die als inspiratie zullen dienen voor dit album. In Nederland wil ik het album laten mixen en als dat gedaan is, dan wil ik het uitbrengen + er een mooie tour aan vastplakken.
Ik ga er vanuit dat ik de komende 2 jaar hier nog wel even zoet mee ben.
Steeds een stapje dichterbij...
Ontmoetingen
Gisteren heb ik Zoumana Diarra ontmoet, en dat was erg bijzonder. Ik heb de muziek van Dina Drinks Tea laten luisteren en hij was erg onder de indruk. Hij vond mijn stem erg mooi en de rust die er in weerklonk. We hebben een heel open gesprek gehad over de muziek en hoe we dit ervaren.We hebben gepraat over welke plaatsen ik in Mali zou kunnen bezoeken en aan welke mensen hij mij zou kunnen introduceren om mee samen te werken.
3 November spelen The Five Great Guitars in de Spiegel. En daar ga ik naar toe. Jan Kuiper, Zoumana Diarra, Habib Koite, Erwin Java en Digmon Roovers treden daar op. Ik wilde deze mensen persoonlijk ontmoeten en dan vooral Habib Koite, Zoumana Diarra en Jan Kuiper. En toen ik vorige week met Jan Kuiper sprak, kwam hij zelf met het idee om na afloop van het concert even backstage te komen.
Mooi, dat is geregeld.
Dina
Mary Kingsley
Mary Kingsley is een eigenzinnige dame die in 1893 voor het eerst naar West Afrika reisde. Hier heeft ze een boek over geschreven. Toen ik het boek tegen kwam op bol.com heb ik het direct besteld. Als zij het kon, dan kan ik het toch zeker ook? Alhoewel ze zich niet echt heeft verdiept in de muziek maar meer in de natuur, kan ik wellicht toch een aantal lessen van haar leren en het feit dat ze als eerste vrouw alleen door de jungle liep te banjeren zegt genoeg over haar karakter. En ik mag haar om die reden. Ik noem haar een 'rauwdauwer'. Iemand vroeg mij laatst wat dat precies is, want het is een Fries woord. Een 'rauwdauwer' is iemand die moedig is, doorzetter, zich niet teveel aantrekt van anderen, een aards karakter heeft, niet zeuren maar gewoon doen mentaliteit, kortom, een 'rauwdauwer'.
Vorige week kwam pas het besef dat ik naar West-Afrika ga. Senegal en Mali, deze twee landen ga ik bezoeken. Inmiddels heb ik contact gelegd met Toke van Oorsouw, zij is regisseuse en heeft een stichting (Laway Arts) in Zuid Afrika. Deze stichting bied een platform voor acteurs, theatermakers en artiesten om zich creatief te ontwikkelen en te presenteren.
Voor deze stichting ga ik een aantal stage opdrachten doen, naast mijn eigen persoonlijke doelen.
Inmiddels ben ik bezig om hier in Nederland contacten te leggen met mensen die weer contacten in Senegal of Mali hebben. Volgende week heb ik bijvoorbeeld een afspraak met Zoumana Diarra, een ontzettend goede muzikant die veel indruk op mij heeft gemaakt. Hij is ongelofelijk muzikaal en hij is tot nu toe de enige op de hele wereld die een kora met 43 snaren bespeeld, daarnaast bespeeld hij ook andere instrumenten zoals de Balafoon, N'goni, Djembe en Toetsen. Hij heeft voor mij contacten in Mali en natuurlijk veel achtergrond informatie over de muziekcultuur.
En ik heb vandaag met Jan Kuiper gesproken, wederom een top-muzikant, hij is ook de initiatiefnemer van het project, The Five Great Guitars. Dit is een theatertour door Nederland waarin 5 grote gitaristen samenkomen en dit jaar speelt hij o.a. met Habib Koite en Zoumana Diarra. In November zal ik 1 van de theatershow's bezoeken en deze mensen gaan ontmoeten.
Tot zover.
Dina
Ik ga naar Afrika
Ik ga naar West-Afrika.
Vanuit mijn opleiding, de Academie voor Popcultuur waren er een aantal docenten die mij adviseerden om naar Afrika te gaan. Ik had die wens meerdere malen had uitgesproken. Wat mij tegenhield was het idee om doelloos door Afrika rond te zwerven en ik voorzag situaties waarin ik mij totaal niet op mijn gemak zou voelen, of zelfs onveilig.
Na aanleiding van een advertentie over workshop die in Senegal werd georganiseerd, besloot ik te gaan. Eindelijk met mijn aardse voeten op een o zo aards continent. Maar 2 weken vond ik toch erg kort, vooral omdat een ticket toch rond de 700 euro ligt en dat is niet mis. Dus ik besloot om er 3 maanden van te maken. Omdat ik wat afrikaanse mensen had leren kennen, en omdat ik voor mijn opleiding nog stage moet lopen, bedacht ik me dat dit een moment was om een stage te creëren. Ik heb een ticket geboekt, en vanaf September ga ik druk aan de slag om een reisplan te maken en doelen te stellen. Op 22 December vertrek ik vanuit Nederland naar Dakar, de hoofdstad van Senegal. Op 19 Maart kom ik weer terug. In de komende tijd zal ik hulp krijgen van vrienden om in Senegal, Gambia en Guinee terecht te kunnen. Er is zoveel muziek, er zijn zoveel goede muzikanten, en is zoveel inspiratie op te doen. Ik kan niet wachten....
